พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · ปทุมวรรค
๓. จุลลปโลภนชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๓๘๘–๓๙๐ (Royal Thai)3/10 in ปทุมวรรค4 editions
มุทุปาณิชาตกํ ทุติยํ
๒๖๓. จูฬปโลภนชาตก (๓)
๓. จูฬปโลภนชาดก (๒๖๓)
ว่าด้วยการประเล้าประโลมของหญิงเพียงครู่เดียว
(อนิตถิกุมารโพธิสัตว์ดำริจะช่วยเหลือดาบสผู้เสื่อมจากฌาน จึงได้ตรัสว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต ปทุมวรรค จุลลปโลภนชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 79–79 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 128–129
อภิชฺชมาเน วาริสฺมึ สยํ อาคมฺม อิทฺธิยา
มิสฺสีภาวิตฺถิยา คนฺตฺวา สํสีทสิ มหณฺณเว.
ตัวท่านเองเดินมาได้บนผิวน้ำที่ไม่แตกแยกด้วยฤทธิ์
ครั้นถึงความคลุกคลีกับหญิง จึงจมลงในห้วงน้ำใหญ่
อาวฏฺฏนี มหามายา พฺรหฺมจริยวิโกปนา
สีทนฺติ นํ วิทิตฺวาน อารกา ปริวชฺชเย.
ธรรมดาหญิงทั้งหลายมีความหมุนเวียนเปลี่ยนอยู่เสมอ
มีมายามาก ทำพรหมจรรย์ให้กำเริบ
ย่อมจมลง(ในนรก)
บุคคลรู้ชัดเนื้อความข้อนั้นแล้ว พึงเว้นให้ห่างไกล
ยํ เอตา อุปเสวนฺติ ฉนฺทสา วา ธเนน วา
ชาตเวโทว สํ ฐานํ ขิปฺปํ อนุทหนฺติ นนฺติ.
หญิงเหล่านั้นคบหาชายใด
ด้วยความพอใจหรือด้วยทรัพย์ก็ตาม
ย่อมตามเผาผลาญชายนั้นทันที
เหมือนไฟป่าเผาผลาญพื้นที่ของตน
จูฬปโลภนชาดกที่ ๓ จบ
End of ๓. จุลลปโลภนชาดก