พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · ปทุมวรรค
๔. มหาปนาทชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๓๙๑–๓๙๓ (Royal Thai)4/10 in ปทุมวรรค4 editions
จูฬปโลภนชาตกํ ตติยํ
๒๖๔. มหาปนาทชาตก (๔)
๔. มหาปนาทชาดก (๒๖๔)
ว่าด้วยปราสาทของพระเจ้ามหาปนาทะ
(พระศาสดาทรงแสดงพระธรรมเทศนา จึงได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต ปทุมวรรค มหาปนาทชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 79–80 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 129–129
ปนาโท นาม โส ราชา ยสฺส ยูโป สุวณฺณิโย (๑)
ติริยํ โสฬสุพฺเพโธ อุจฺจมาหุ (๒) สหสฺสธา.
- 1ฉ.ม. สุวณฺณโย
- 2ฉ.ม. อุทฺธมาหุ
พระราชาทรงพระนามว่าปนาทะ ทรงมีปราสาททองคำ
กว้าง ๑๖ ชั่วลูกธนูตก สูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู
สหสฺสกณฺโฑ สตเคณฺฑุ (๑) ธชาสุ หริตามโย
อนจฺจุํ ตตฺถ คนฺธพฺพา ฉ สหสฺสานิ สตฺตธา.
- 1สี.อิ. สตเภโท
ปราสาทสูง ๑,๐๐๐ ชั่วลูกธนู มีพื้น ๑๐๐ ชั้น
ประดับประดาด้วยธงแก้วมณีสีเขียว มีนักฟ้อนอยู่ ๖,๐๐๐ คน
โดยแบ่งออกเป็น ๗ พวก ฟ้อนรำอยู่ในปราสาทนั้น
เอวเมตํ ตทา อาสิ ยถา ภาสสิ ภทฺทชิ
สกฺโก อหํ ตทา อาสึ เวยฺยาวจฺจกโร ตวาติ.
มหาปนาทชาตกํ จตุตฺถํ.
ภัททชิ เธอพูดถึงปราสาทตามที่มีแล้วในกาลนั้น
ในกาลนั้นตถาคตเป็นท้าวสักกเทวราช
เป็นผู้ขวนขวายช่วยเหลือการงานของเธอ
มหาปนาทชาดกที่ ๔ จบ
End of ๔. มหาปนาทชาดก