พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ปโรสตวรรค
๘. พาหิยชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๐๘ (Royal Thai)8/10 in ปโรสตวรรค4 editions
๑๐๘. พาหิยชาตก (๘)
๘. พาหิยชาดก (๑๐๘)
ว่าด้วยศิลปะของหญิงสาวบ้านนอก
(พระโพธิสัตว์กราบทูลคุณค่าแห่งศิลปะที่ควรศึกษาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ปโรสตวรรค พาหิยชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 27–27 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 44–44
บาลี (มหาจุฬาฯ)
สิกฺเขยฺย สิกฺขิตพฺพานิ สนฺติ ตจฺฉนฺทิโน (๑) ชนา
พาหิยา หิ สุหนฺเนน ราชานํ อภิราธยีติ.
พาหิยชาตกํ อฏฺฐมํ.
Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- 1สี.อิ. สจฺฉนฺทิโน
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
บุคคลควรศึกษาศิลปะทั้งหลายที่ควรศึกษา
ชนทั้งหลายที่พอใจในศิลปะเหล่านั้นยังมีอยู่
เพราะว่าหญิงสาวบ้านนอกก็ยังทำพระราชาให้พอพระทัย
ด้วยความเอียงอายของเธอ
พาหิยชาดกที่ ๘ จบ
End of ๘. พาหิยชาดก