arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ปโรสตวรรค

๘. พาหิยชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๐๘ (Royal Thai)8/10 in ปโรสตวรรค4 editions

๑๐๘. พาหิยชาตก (๘)

๘. พาหิยชาดก (๑๐๘)

ว่าด้วยศิลปะของหญิงสาวบ้านนอก

(พระโพธิสัตว์กราบทูลคุณค่าแห่งศิลปะที่ควรศึกษาว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ปโรสตวรรค พาหิยชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 27–27 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 44–44

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สิกฺเขยฺย สิกฺขิตพฺพานิ สนฺติ ตจฺฉนฺทิโน (๑) ชนา

พาหิยา หิ สุหนฺเนน ราชานํ อภิราธยีติ.

พาหิยชาตกํ อฏฺฐมํ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1สี.อิ. สจฺฉนฺทิโน
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลควรศึกษาศิลปะทั้งหลายที่ควรศึกษา

ชนทั้งหลายที่พอใจในศิลปะเหล่านั้นยังมีอยู่

เพราะว่าหญิงสาวบ้านนอกก็ยังทำพระราชาให้พอพระทัย

ด้วยความเอียงอายของเธอ

พาหิยชาดกที่ ๘ จบ