พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค
๕. มหาสุทัสสนชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๙๕ (Royal Thai)5/10 in ลิตตวรรค4 editions
๙๕. มหาสุทสฺสนชาตก (๕)
๕. มหาสุทัสสนชาดก (๙๕)
ว่าด้วยพระเจ้ามหาสุทัศนะ
(พระราชาโพธิสัตว์ทรงพระนามว่ามหาสุทัศนะเมื่อจะสอนสุภัททาเทวี จึงตรัส คาถานี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค มหาสุทัสสนชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 23–23 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 39–39
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อนิจฺจา วต สงฺขารา อุปฺปาทวยธมฺมิโน
อุปฺปชฺชิตฺวา นิรุชฺฌนฺติ เตสํ วูปสโม สุโขติ.
มหาสุทสฺสนชาตกํ ปญฺจมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ
มีความเกิดขึ้นและเสื่อมไปเป็นธรรมดา
ครั้นเกิดขึ้นแล้วก็ดับไป
การเข้าไปสงบระงับสังขารเหล่านั้นเป็นความสุข
มหาสุทัสสนชาดกที่ ๕ จบ
End of ๕. มหาสุทัสสนชาดก