พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค
๖. เตลปัตตชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๙๖ (Royal Thai)6/10 in ลิตตวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค เตลปัตตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 49–50
๔. โลมหังสชาดก (๙๔)
ว่าด้วยความแจ่มแจ้งของผู้อยู่ในป่าที่น่ากลัว
(พระโพธิสัตว์ผู้เป็นนักบวชเปลือยหาความสงัด จึงไปอยู่ป่าตามลำพัง ได้เกิดความแจ่มแจ้งขึ้นว่า)
{๙๔} [๙๔] เราอยู่ตามลำพังในป่าที่น่ากลัว ทั้งร้อนจัดทั้งหนาวเหน็บ เป็นผู้เปลือยแต่มิได้ผิงไฟ เป็นมุนีผู้ขวนขวายในการแสวงหา พรหมจรรย์
๕. มหาสุทัสสนชาดก (๙๕)
ว่าด้วยการพิจารณาสังขาร
(พระเจ้ามหาสุทัสสนะโพธิสัตว์ตรัสสอนพระนางสุภัททาเทวีว่า)
{๙๕} [๙๕] สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีความเกิดขึ้นและความเสื่อมไป เป็นธรรมดา เกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป ความที่สังขารเหล่านั้น สงบระงับได้ เป็นสุข
๖. เตลปัตตชาดก (๙๖)
ว่าด้วยการรักษาจิต
(พระบรมศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)
{๙๖} [๙๖] ภาชนะที่เต็มเปี่ยมด้วยนํ้ามันจำต้องประคองไป ฉันใด บัณฑิต ผู้ปรารถนาจะไปยังทิศทางที่ยังไม่เคยไปก็พึงตามรักษาจิต ของตนไว้ด้วยสติ ฉันนั้น
๗. นามสิทธิชาดก (๙๗)
ว่าด้วยชื่อดีหรือเลวไม่เป็นของสำคัญ
(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์กล่าวถึงนายปาปกะศิษย์ผู้ต้องการ เปลี่ยนชื่อว่า)
{๙๗} [๙๗] นายปาปกะได้เห็นชายชื่อ ‘นายเป็น’ ตายไปแล้ว เห็นหญิง ชื่อ ‘นางรวยทรัพย์’ เป็นคนตกยาก เห็นคนชื่อ ‘นายทาง’ หลงทางอยู่ในป่า จึงย้อนกลับมา
๘. กูฏวาณิชชาดก (๙๘)
ว่าด้วยพ่อค้าโกงชื่ออติบัณฑิต
(บิดาที่แสร้งเป็นรุกขเทวดาตามคำของอติบัณฑิตถูกไฟที่โพธิสัตว์บัณฑิต จุดเผาโพรงไม้เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นเทวดาจริงหรือไม่ จึงกระโจนหนีกล่าวว่า){๙๘} [๙๘] ธรรมดาบัณฑิตน่ะดีแน่ แต่คนที่ชื่ออติบัณฑิตไม่ดี เพราะเจ้า อติบัณฑิตลูกชายเราเกือบเผาเราเสียแล้ว
๙. ปโรสหัสสชาดก (๙๙)
ว่าด้วยคนมีปัญญาคนเดียวดีกว่าคนโง่ตั้งพัน
(ฤๅษีโพธิสัตว์กล่าวถึงอานุภาพของตนแก่พวกอันธพาลว่า)
{๙๙} [๙๙] แม้จะมาประชุมกันตั้งพันกว่าคน ถ้าพวกเขาปราศจากปัญญา ก็พึงพรํ่ากันอยู่ได้เป็นร้อยปี คนที่มีปัญญารู้แจ้งเนื้อความแห่ง คำที่บัณฑิตกล่าวไว้แล้วเพียงคนเดียวยังจะดีกว่า
End of ๖. เตลปัตตชาดก