พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปัญจกนิบาต · วรรณาโรหวรรค
๑. วรรณาโรหชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๗๕๓–๗๕๗ (Royal Thai)1/10 in วรรณาโรหวรรค4 editions
_______
๒. วณฺณาโรหวคฺค
๓๖๑. วณฺณาโรหชาตก (๑)
๒. วัณณาโรหวรรค
หมวดว่าด้วยมีผิวพรรณต่างกัน
๑. วัณณาโรหชาดก (๓๖๑)
ว่าด้วยผู้มีผิวพรรณและทรวดทรงต่างกัน
(เสือโคร่งเข้าไปหาพญาราชสีห์แล้วถามว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ปัญจกนิบาต วรรณาโรหวรรค วรรณาโรหชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 132–132 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 210–211
วณฺณาโรเหน ชาติยา พลนิกฺกมเนน จ
สุพาหุ น มยา เสยฺโย สุทาฐ อิติ ภาสสิ.
ท่านผู้มีเขี้ยวงาม ท่านได้กล่าวว่า
เสือโคร่งชื่อสุพาหุไม่ประเสริฐไปกว่าเรา
ด้วยผิวพรรณ ทรวดทรง ชาติ กำลังกาย
และกำลังความเพียรหรือ
(ราชสีห์กล่าวตอบว่า)
วณฺณาโรเหน ชาติยา พลนิกฺกมเนน จ
สุทาโฐ น มยา เสยฺโย สุพาหุ อิติ ภาสสิ.
สุพาหุ ท่านได้กล่าวว่า
ราชสีห์ตัวมีเขี้ยวงามไม่ประเสริฐไปกว่าเรา
ด้วยผิวพรรณ ทรวดทรง ชาติ กำลังกาย
และกำลังความเพียรหรือ
เอวญฺเจ มํ วิหรนฺตํ สุพาหุ สมฺม ทุพฺภสิ
นทานาหํ ตยา สทฺธึ สํวาสมภิโรจเย.
สุพาหุเพื่อนรัก ถ้าท่านประทุษร้ายเรา
ผู้อยู่ร่วมกับท่านอย่างนี้
บัดนี้ เราไม่พอใจที่จะอยู่ร่วมกับท่านต่อไป
โย ปเรสํ วจนานิ สทฺทเหถ (๑) ยถาตถํ
ขิปฺปํ ภิชฺเชถ มิตฺตสฺมึ เวรญฺจ ปสเว พหุํ.
- 1ฉ.ม. สทฺทเหยฺย
ผู้ใดเชื่อฟังถ้อยคำของบุคคลเหล่าอื่นอย่างจริงจัง
ผู้นั้นพึงแตกจากมิตรโดยเร็วพลัน
และพึงประสบเวรเป็นอันมาก
น โส มิตฺโต โย สทา อปฺปมตฺโต
เภทาสงฺกี ร นฺธเมวานุปสฺสี
ยสฺมิญฺจ เสตี อุรสีว ปุตฺโต
สเว มิตฺโต โย อเภชฺโช ปเรหีติ.
วณฺณาโรหชาตกํ ปฐมํ.
ผู้ใดไม่ประมาท ระแวงการทำลายมิตร
คอยจับผิดอยู่เสมอ ผู้นั้นหาใช่มิตรไม่
ส่วนผู้ใด ผู้อื่นยุให้แตกกันมิได้ ไม่มีความระแวงในมิตรคนใด
อยู่อย่างปลอดภัยเหมือนบุตรที่นอนแนบอกมารดา
ผู้นั้นแหละนับว่าเป็นมิตรแท้
วัณณาโรหชาดกที่ ๑ จบ
End of ๑. วรรณาโรหชาดก