พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ปัญจกนิบาต · วรรณาโรหวรรค
๒. สีลวีมังสชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๗๕๘–๗๖๒ (Royal Thai)2/10 in วรรณาโรหวรรค4 editions
๓๖๒. สีลวีมํสชาตก (๒)
๒. สีลวีมังสชาดก (๓๖๒)
ว่าด้วยการทดลองศีล
(พราหมณ์โพธิสัตว์รู้ว่า ศีลสำคัญกว่าสุตะ จึงได้กราบทูลพระราชาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ปัญจกนิบาต วรรณาโรหวรรค สีลวีมังสชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 132–133 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 211–212
สีลํ เสยฺโย สุตํ เสยฺโย อิติ เม สํสโย อหุ
สีลเมว สุตา เสยฺโย อิติ เม นตฺถิ สํสโย.
ข้าพระองค์มีความสงสัยว่า
ศีลประเสริฐกว่า หรือสุตะประเสริฐกว่า
บัดนี้ ข้าพระองค์หมดความสงสัยแล้วว่า
ศีลนั่นแลประเสริฐกว่าสุตะ
โมฆา ชาติ จ วณฺโณ จ สีลเมว กิรุตฺตมํ
สีเลน อนุเปตสฺส สุเตนตฺโถ น วิชฺชติ.
ชาติและผิวพรรณเป็นของเปล่าประโยชน์
ทราบมาว่า ศีลเท่านั้นประเสริฐสุด
บุคคลไม่มีศีล มีเพียงสุตะเท่านั้น
ย่อมไม่มีความเจริญ
ขตฺติโย จ อธมฺมฏฺโฐ เวสฺโส จาธมฺมนิสฺสิโต
เต ปริจฺจชฺชุโภ โลเก อุปปชฺชนฺติ ทุคฺคตึ.
กษัตริย์ไม่ดำรงอยู่ในธรรม แพศย์ไม่อิงอาศัยธรรม
ชนทั้ง ๒ นั้นละโลกทั้ง ๒ ไปแล้วย่อมเข้าถึงทุคติ
ขตฺติยา พฺราหฺมณา เวสฺสา สุทฺทา จณฺฑาลปุกฺกุสา
อิธ ธมฺมํ จริตฺวาน ภวนฺติ ติทิเว สมา.
กษัตริย์ พราหมณ์ แพศย์ ศูทร จัณฑาล และคนเทขยะ
ประพฤติธรรมในโลกนี้แล้วย่อมเป็นผู้เสมอกันในเทวโลก
น เวทา สมฺปรายาย น ชาติ นาปิ พนฺธวา
สกญฺจ สีลํ สํสุทฺธํ (๑) สมฺปรายายสุขาวทนฺติ.
สีลวีมํสชาตกํ ทุติยํ.
- 1ก. สีลสํสุทฺธํ
พระเวทก็ตาม ชาติก็ตาม พวกพ้องก็ตาม
ไม่สามารถจะให้ยศและความสุขในสัมปรายภพได้
แต่ศีลของตนที่บริสุทธิ์แล้วเท่านั้น
นำความสุขมาให้ในสัมปรายภพ
สีลวีมังสชาดกที่ ๒ จบ
End of ๒. สีลวีมังสชาดก