พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · วรุณวรรค
๒. สีลวนาคชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๗๒ (Royal Thai)2/10 in วรุณวรรค4 editions
๗๒. สีลวนาคชาตก (๒)
๒. สีลวนาคชาดก (๗๒)
ว่าด้วยพญาช้างสีลวะ
(รุกขเทวดาสถิตอยู่ในไพรสณฑ์นั้นในเวลาที่คนชั่วถูกแผ่นดินสูบจึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต วรุณวรรค สีลวนาคชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 18–18 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 30–30
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อกตญฺญุสฺส โปสสฺส นิจฺจํ วิวรทสฺสิโน
สพฺพญฺเจ ปฐวึ ทชฺชา เนว นํ อภิราธเยติ.
สีลวนาคชาตกํ (๑) ทุติยํ.
Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- 1ฉ.ม.สี.อิ. สีลวหตฺถิชาตกํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
คนอกตัญญูคอยจับผิดอยู่เป็นนิตย์
ถึงจะให้แผ่นดินทั้งหมด ก็ทำให้เขาพึงพอใจไม่ได้
สีลวนาคชาดกที่ ๒ จบ
End of ๒. สีลวนาคชาดก