พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · สังกัปปวรรค
๘. มันธาตุราชชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๓๗๓–๓๗๕ (Royal Thai)8/10 in สังกัปปวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต สังกัปปวรรค มันธาตุราชชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 138–138
๘. มันธาตุราชชาดก (๒๕๘)
ว่าด้วยกามมีความสุขน้อย มีทุกข์มาก
(พระบรมศาสดาครั้นทรงแสดงธรรมแล้วตรัสว่า)
{๓๗๓} [๓๗๓] ดวงจันทร์ดวงอาทิตย์โคจรรอบเขาสิเนรุราชส่องรัศมีสว่างไสว ไปทั่วทิศโดยกำหนดที่เท่าใดสัตว์ทั้งหลายที่อาศัยแผ่นดินอยู่ ในที่มีกำหนดเท่านั้นล้วนเป็นทาสของพระเจ้ามันธาตุราชทั้งสิ้น{๓๗๔} [๓๗๔] ความอิ่มในกามทั้งหลายย่อมไม่มีด้วยฝนคือกหาปณะ กามทั้งหลายมีคุณน้อย มีทุกข์มาก บัณฑิตรู้ชัดอย่างนี้
{๓๗๕} [๓๗๕] พระสาวกของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าย่อมไม่ปรารถนาความยินดี ในกามทั้งหลายแม้ที่เป็นทิพย์เป็นผู้ยินดีแต่ความสิ้นไปแห่ง ตัณหาเท่านั้น
๙. ติริติวัจฉชาดก (๒๕๙)
ว่าด้วยบุคคลควรบูชาผู้มีพระคุณ
(อุปราชกราบทูลพระราชาว่า)
{๓๗๖} [๓๗๖] การงานอะไรๆ ที่สำเร็จด้วยวิชาของดาบสนี้มิได้มีเลย อนึ่งเล่าดาบสนั้นไม่ใช่พระญาติพระวงศ์ ไม่ใช่พระสหายของพระองค์ เมื่อเป็นเช่นนั้น เพราะเหตุอะไรติริติวัจฉดาบสผู้มีมือถือไม้เท้า จึงได้บริโภคก้อนข้าวอันเสิศ
End of ๘. มันธาตุราชชาดก