พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค
๑. ลักขณชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๑๑ (Royal Thai)1/10 in สีลวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค ลักขณชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 55 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 8–8
๒. สีลวรรค
๑. ลักขณชาดก (๑๑)
ว่าด้วยเนื้อชื่อลักขณะผู้มีศีล
(พญาเนื้อโพธิสัตว์กล่าวกับหมู่ญาติว่า)
{๑๑} [๑๑] ความเจริญย่อมมีแก่ชนทั้งหลายผู้มีศีลผู้มีปกติประพฤติ ปฏิสันถาร ท่านจงดูลูกเนื้อชื่อลักขณะที่หมู่ญาติห้อมล้อม กลับมานั้นสิ และขณะเดียวกันก็จงดูลูกเนื้อชื่อกาฬะนี้ที่เสื่อม จากพวกญาติกลับมาตามลำพัง
๒. นิโครธมิคชาดก (๑๒)
ว่าด้วยพญาเนื้อนิโครธะผู้ควรคบ
(แม่เนื้อกล่าวสอนลูกว่า)
{๑๒} [๑๒] เจ้าหรือคนอื่นก็ตามพึงคบหาแต่พญาเนื้อนิโครธะเท่านั้นไม่ ควรเข้าไปอาศัยอยู่กับพญาเนื้อสาขะ ความตายในสำนักพญา เนื้อนิโครธะยังจะดีกว่า การมีชีวิตอยู่ในสำนักพญาเนื้อสาขะ จะดีอะไร
- ๑ปฏิสันถาร ในชาดกนี้หมายถึงทั้ง ธัมมปฏิสันถาร คือการห้ามมิให้ทำความชั่วและโอวาทพร่ำสอนให้ตั้งอยู่ในความดี และอามิสปฏิสันถาร คือการอนุเคราะห์หมู่ญาติด้วยอุบายวิธีเช่นให้หากิน สะดวก ดูแลญาติที่ป่วย และให้ความคุ้มครองโดยชอบธรรม (ขุ.ชา.อ. ๑/๒๐๔)
End of ๑. ลักขณชาดก