arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปายิมหวรรค

๓. กาฬกัณณิชาดก

เล่ม ๒๗

Text layerBuddha’s wordsItems ๘๓ (Royal Thai)3/10 in อปายิมหวรรค4 editions

๘๓. กาลกณฺณิชาตก (๓)

๓. กาฬกัณณิชาดก (๘๓)

ว่าด้วยมิตรชื่อกาฬกัณณี

(เศรษฐีโพธิสัตว์พูดทัดทานพวกคนที่ให้ไล่มิตรออกจากเรือนว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปายิมหวรรค กาฬกัณณิชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 21–21 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 34–35

บาลี (มหาจุฬาฯ)

มิตฺโต หเว สตฺตปเทน โหติ

สหาโย ปน ทฺวาทสเกน โหติ

มาสฑฺฒมาเสน จ ญาติ โหติ

ตตุตฺตรึ อตฺตสโมปิ โหติ

โสหํ กถํ อตฺตสุขสฺส เหตุ

จิรสนฺถุตํ (๑) กาฬกณฺณึ ชเหยฺยนฺติ.

กาลกณฺณิชาตกํ ตติยํ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1อิ. จิรสตฺถุนํ, ม. จิรสนฺธวํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

บุคคลชื่อว่าเป็นมิตรเพราะเดินร่วมกัน ๗ ก้าวเท่านั้น

ชื่อว่าเป็นสหายเพราะเดินร่วมกัน ๑๒ ก้าว

ชื่อว่าเป็นญาติเพราะอยู่ร่วมกัน ๑ เดือนหรือครึ่งเดือน

ชื่อว่าเสมอกับตนก็เพราะอยู่ร่วมกันยิ่งกว่านั้น

ข้าพเจ้านั้นจะพึงละทิ้งมิตรที่ชื่อกาฬกัณณีซึ่งสนิทสนมกันมานาน

เพราะเหตุแห่งความสุขส่วนตัวได้อย่างไร

กาฬกัณณิชาดกที่ ๓ จบ