พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปายิมหวรรค
๑. สุราปานชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๘๑ (Royal Thai)1/10 in อปายิมหวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปายิมหวรรค สุราปานชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 43–43
๙. อปายิมหวรรค
๑. สุราปานชาดก (๘๑)
ว่าด้วยโทษของการดื่มสุรา
(พวกดาบสถูกพระโพธิสัตว์ผู้เป็นอาจารย์ถามถึงการไปสู่ถิ่นมนุษย์ จึง บอกเรื่องที่พวกตนดื่มสุราจนเมาว่า){๘๑} [๘๑] พวกผมดื่มสุราแล้วก็พากันฟ้อนรำบ้าง ขับร้องบ้าง ร้องไห้บ้าง เพราะพวกผมดื่มสุราที่ทำให้สัญญาวิปริต ยังดีที่มิได้เห็นเป็น ลิงไป
๒. มิตตวินทชาดก (๘๒)
ว่าด้วยนายมิตตวินทกะผู้ถูกจักรบดศีรษะ
(เทพบุตรโพธิสัตว์กล่าวกะนายมิตตวินทกะผู้ตกนรกว่า)
{๘๒} [๘๒] ท่านผ่านปราสาทแก้วผลึก ปราสาทเงิน และปราสาทแก้ว มณีมาแล้ว ท่านนั้นถูกจักรกรดบดศีรษะแล้ว บาปยังไม่สิ้น ตราบใด ท่านก็ยังมีชีวิตอยู่ จักไม่พ้นจากจักรกรดไปตราบนั้น
๓. กาฬกัณณิชาดก (๘๓)
ว่าด้วยพระโพธิสัตว์ไม่ละทิ้งมิตรชื่อว่ากาฬกัณณี
(เศรษฐีโพธิสัตว์พูดกะพวกคนที่สั่งให้ไล่มิตรชื่อว่ากาฬกัณณีออกจาก เรือนว่า)
End of ๑. สุราปานชาดก