พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อัตถกามวรรค
๒. กโปตกชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๔๒ (Royal Thai)2/10 in อัตถกามวรรค4 editions
๔๒. กโปตกชาตก (๒)
๒. กโปตกชาดก (๔๒)
ว่าด้วยนกพิราบเตือนกา
(นกพิราบโพธิสัตว์เห็นกาประสบความพินาศ จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อัตถกามวรรค กโปตกชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 11–11 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 18–18
บาลี (มหาจุฬาฯ)
โย อตฺถกามสฺส หิตานุกมฺปิโน
โอวชฺชมาโน น กโรติ สาสนํ
กโปตกสฺส วจนํ อกตฺวา
อมิตฺตหตฺถตฺถคโตว เสตีติ.
กโปตกชาตกํ ทุติยํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ผู้ใดอันบุคคลผู้หวังความเจริญ
อนุเคราะห์ด้วยประโยชน์เกื้อกูล
กล่าวสอนอยู่ ก็ไม่ทำตามคำสั่งสอน
ผู้นั้นย่อมเศร้าโศกอยู่ร่ำไป
เหมือนกาไม่ทำตามคำของนกพิราบตกอยู่ในเงื้อมมือของศัตรู
กโปตกชาดกที่ ๒ จบ
End of ๒. กโปตกชาดก