พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อัตถกามวรรค
๙. นักขัตตชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๔๙ (Royal Thai)9/10 in อัตถกามวรรค4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อัตถกามวรรค นักขัตตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 27, pp. 25–25
๙. นักขัตตชาดก (๔๙)
ว่าด้วยประโยชน์คือฤกษ์
(ชายผู้เป็นบัณฑิตเห็นชาวเมืองทะเลาะกันเรื่องฤกษ์ยาม จึงกล่าวว่า)
{๔๙} [๔๙] ประโยชน์ได้ล่วงเลยคนโง่เขลาผู้มัวคอยฤกษ์ยามอยู่ ประโยชน์ เป็นฤกษ์ของประโยชน์เอง ดวงดาวจักทำประโยชน์อะไรให้ได้
๑๐. ทุมเมธชาดก (๕๐)
ว่าด้วยการใช้คนโง่เขลาบูชายัญ
(พระเจ้าพรหมทัตตโพธิสัตว์เมื่อทรงประกาศจักฆ่าเหล่าคนโง่เขลา จำนวนพันที่มีพฤติกรรมทุศีลบูชายัญเพื่อให้พ้นจากการบนบาน จึงตรัสว่า){๕๐} [๕๐] การบูชายัญเราได้บนเทวดาไว้ด้วยคนโง่เขลา ๑,๐๐๐ คน บัดนี้ เราจักต้องบูชายัญ เพราะคนที่ไม่ประพฤติธรรมมีมาก
จบ อัตถกามวรรคที่ ๕
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. โลสกชาดก ๒. กโปตกชาดก
๓. เวฬุกชาดก ๔. มกสชาดก
๕. โรหิณีชาดก ๖. อารามทูสกชาดก
๗. วารุณิทูสชาดก ๘. เวทัพพชาดก
๙. นักขัตตชาดก ๑๐. ทุมเมธชาดก
จบ ปฐมปัณณาสก์
End of ๙. นักขัตตชาดก