พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อิตถีวรรค
๘. สาเกตชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๖๘ (Royal Thai)8/10 in อิตถีวรรค4 editions
๖๘. สาเกตชาตก (๘)
๘. สาเกตชาดก (๖๘)
ว่าด้วยพระพุทธเจ้าครั้งเสวยพระชาติเป็นบุตรพราหมณ์ชาวเมืองสาเกต
(พระศาสดาทรงเล่าเรื่องที่พระองค์ทรงเติบโตในมือของพราหมณ์และพราหมณี ๓,๐๐๐ ชาติ ตรัสพระคาถานี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อิตถีวรรค สาเกตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 56 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 17–17 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 28–28
บาลี (มหาจุฬาฯ)
ยสฺมึ มโน นิวิสติ จิตฺตญฺจาปิ ปสีทติ
อทิฏฺฐปุพฺพเก โปเส กามํ ตสฺมึปิ วิสฺสเสติ.
สาเกตชาตกํ อฏฺฐมํ.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
บุคคลมีจิตเลื่อมใสและมีใจฝังแน่นอยู่ในบุคคลใด
บุคคลพึงสนิทสนมคุ้นเคยในบุคคลนั้น
แม้ทั้ง ๆ ที่ไม่เคยพบเห็นกันเลย
สาเกตชาดกที่ ๘ จบ
End of ๘. สาเกตชาดก