พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อุทปานทูสกวรรค
๙. สตปัตตชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๔๓๖–๔๓๘ (Royal Thai)9/10 in อุทปานทูสกวรรค4 editions
๒๗๙. สตปตฺตชาตก (๙)
๙. สตปัตตชาดก (๒๗๙)
ว่าด้วยมาณพเข้าใจผิดนกกระไน
(พระศาสดาทรงนำอดีตนิทานมาแสดงแล้ว ได้ตรัสพระคาถาเหล่านี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อุทปานทูสกวรรค สตปัตตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 27, pp. 86–86 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 27, pp. 139–139
ยถา มาณวโก ปนฺเถ สิงฺคาลึ วนโคจรึ
อตฺถกามํ ปเวเทนฺตึ (๑) อนตฺถกามาติ มญฺญติ
อนตฺถกามํ สตปตฺตํ อตฺถกาโมติ มญฺญติ.
- 1สี. ปวทนฺตึ
นางสุนัขจิ้งจอกซึ่งเที่ยวไปในป่าปรารถนาดี
ประกาศให้รู้ในหนทาง
มาณพเข้าใจว่าเป็นผู้ไม่ปรารถนาดี
แต่เข้าใจนกกระไนผู้ไม่ปรารถนาดีว่า
เป็นผู้ปรารถนาดี ฉันใด
เอวเมว อิเธกจฺโจ ปุคฺคโล โหติ ตาทิโส
หิเตภิ วจนํ วุตฺโต ปฏิคณฺหาติ วามโต.
บุคคลบางคนในโลกนี้ก็ฉันนั้นเหมือนกัน
เมื่อผู้หวังดีกล่าวสอน ก็ไม่รับคำสอน
เย จ โข นํ ปสํสนฺติ ภยา อุกฺกํสยนฺติ วา
ตญฺหิ โส มญฺญเต มิตฺตํ สตปตฺตํว มาณโวติ.
สตปตฺตชาตกํ นวมํ.
อนึ่ง ชนเหล่าใดสรรเสริญบุคคลนั้น
หรือยกย่องบุคคลนั้น เพราะความกลัว
เขาย่อมเข้าใจบุคคลนั้นว่าเป็นมิตร
เหมือนมาณพเข้าใจนกกระไน
สตปัตตชาดกที่ ๙ จบ
End of ๙. สตปัตตชาดก