พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ติกนิบาต · อุทปานทูสกวรรค
๙. สตปัตตชาดก
เล่ม ๒๗Text layerBuddha’s wordsItems ๔๓๖–๔๓๘ (Royal Thai)9/10 in อุทปานทูสกวรรค4 editions
๙ สตปตฺตชาตกํ
๙. สตปัตตชาดก
ว่าด้วยความสำคัญผิด
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ติกนิบาต อุทปานทูสกวรรค สตปัตตชาดก (Royal Thai Volume 27 · Mahachula Volume 27 · Mahamakut Volume 58 · Chaloem Phrakiat Volume 27)
ยถา มาณวโก ปนฺเถ สิคาลึ วนโคจรึ
อตฺถกามํ ปเวเทนฺติ อนตฺถกามาติ มญฺญติ
อนตฺถกามํ สตปตฺตํ อตฺถกาโมติ มญฺญติ ฯ
มาณพสำคัญนางสุนัขจิ้งจอกในหนทาง ซึ่งเที่ยวอยู่ในป่า ผู้ปรารถนาประโยชน์ และบอกให้รู้ด้วยอาการอย่างนั้นว่า เป็นผู้ปรารถนาความฉิบหาย มาสำคัญนกกระไนผู้ปรารถนาความฉิบหายว่า เป็นผู้ปรารถนาประโยชน์ ฉันใด.
เอวเมว อิเธกจฺโจ ปุคฺคโล โหติ ตาทิโส
หิเตภิ วจนํ วุตฺโต ปฏิคฺคณฺหติ วามโต ฯ
๑ ม. อาชีวิกา ฯ ๒ ม. มหึสราชชาตกํ ฯ ๓ สี. ยุ. กมตฺถ ... ฯ ๔ ส. ยุ. ทูภิโน ฯ
๕ สี. สพฺพกามททสฺเสว ฯ ๖ สี. ม. นิหนาเหตํ ฯ ๗ สี. ม. ปกุชฺเฌยฺยุํ ฯ
๘ ม. อญฺเญเปวํ ฯ
บุคคลบางคนในโลกนี้ย่อมเป็นเช่นนั้น เมื่อชนทั้งหลายผู้ปรารถนาประโยชน์จึงกล่าวสอน ย่อมกลับถือเอาโดยไม่เคารพ ฉันนั้น.
เย จ โข นํ ปสํสนฺติ ภยา อุกฺกํสยนฺติ วา
ตญฺหิ โส มญฺญเต มิตฺตํ สตปตฺตํว มาณโวติ ฯ
สตปตฺตชาตกํ นวมํ ฯ
อนึ่ง ชนเหล่าใด สรรเสริญบุคคลนั้นก็ดี ยกย่องบุคคลนั้นเพราะกลัวก็ดี ก็สำคัญชนเหล่านั้นว่า เป็นมิตร เหมือนมาณพสำคัญผิดนกกระไนว่า เป็นมิตร ฉะนั้น.
จบ สตปัตตชาดกที่ ๙.
End of ๙. สตปัตตชาดก