๕. โคสีสนิกเขปกเถราปทาน (๒๙๕) เล่ม ๓๒

อารามทฺวารา นิกฺขมฺม โคสีสํ สนฺถตํ มยา

อนุโภมิ สกํ กมฺมํ ปุพฺพกมฺมสฺสิทํ ผลํ ฯ

อาชานิยา วาตชวา สินฺธวา สีฆพาหนา

อนุโภมิ สพฺพเมตํ โคสีสสฺส อิทํ ผลํ ฯ

อโห การํ ปรมการํ สุเขตฺเต สุกตํ มยา

สงฺเฆ กตสฺส การสฺส น อญฺญํ กลมคฺฆติ ฯ

จตุนวุเต อิโต กปฺเป ยํ สีสํ สนฺถรึ อหํ

ทุคฺคตึ นาภิชานามิ สนฺถรสฺส อิทํ ผลํ ฯ

ปญฺจสตฺตติกปฺปมฺหิ สุปติฏฺฐิตนามโก

เอโก อาสึ มหาเตโช จกฺกวตฺติ มหพฺพโล ฯ

ปฏิสมฺภิทา จตสฺโส วิโมกฺขาปิจ อฏฺฐิเม

ฉฬภิญฺญา สจฺฉิกตา กตํ พุทฺธสฺส สาสนนฺติฯ

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา โคสีสนิกฺเขปโก เถโร อิมา คาถาโย อภาสิตฺถาติ ฯ

โคสีสนิกฺเขปกตฺเถรสฺส อปทานํ สมตฺตํ ฯ

เราออกจากประตูพระอารามแล้ว ได้ลาด (ทอด) ไม้จันทน์ขาวไว้ (เพื่อให้สงฆ์เดิน) เราได้เสวยกรรมของตน นี้เป็นผลแห่งบุรพกรรม ม้าสินธพอาชาไนย มีกำลังวิ่งเร็วดังลม เป็นพาหนะเร็ว เราได้เสวยผลนั้นทั้งหมด นี้เป็นผลแห่งการลาดไม้จันทน์ขาว โอ กุศลสมภารน้อย (กลับ)ให้ผลมากมาย เราทำดีในเขตดี ผลอื่นไม่ได้เสี้ยวแห่งกุศล สมภารที่เราทำในสงฆ์ ในกัลปที่ ๙๔ แต่กัลปนี้ เราได้ลาดไม้จันทร์ขาว ในกัลปที่๗๕ แต่กัลปนี้ เราได้เป็นพระเจ้าจักรพรรดิองค์หนึ่ง มีนามว่าสุปติฏฐิตะมีเดชมาก มีพลมาก คุณวิเศษเหล่านี้ คือ ปฏิสัมภิทา ๔ วิโมกข์ ๘และอภิญญา ๖ เราทำให้แจ้งชัดแล้ว พระพุทธศาสนาเราได้ทำเสร็จแล้วดังนี้.

ทราบว่า ท่านพระโคสีสนิกเขปกเถระได้กล่าวคาถาเหล่านี้ ด้วยประการฉะนี้แล.

จบ โคสีสนิกเขปกเถราปทาน.