พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต
๑๓. อภิภูตเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๙ (Royal Thai)13/16 in ติกนิบาต4 editions
_______
๑๓. อภิภูตตฺเถรคาถา
๑๓. อภิภูตเถรคาถา
ภาษิตของพระอภิภูตเถระ
(พระอภิภูตเถระได้กล่าว ๓ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต อภิภูตเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 311–311 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 380–380
สุณาถ ญาตโย สพฺเพ ยาวนฺเตตฺถ สมาคตา
ธมฺมํ โว เทสยิสฺสามิ ทุกฺขา ชาติ ปุนปฺปุนํ.
ขอเชิญญาติทั้งหลายเท่าที่มาประชุมกันในสมาคมนี้ทั้งหมด
โปรดตั้งใจฟัง เราจักแสดงธรรมโปรดท่านทั้งหลาย
การเกิดบ่อย ๆ เป็นทุกข์
อารภถ (๑) นิกฺกมถ ยุญฺชถ พุทฺธสาสเน
ธุนาถ มจฺจุโน เสนํ นฬาคารํว กุญฺชโร.
- 1ฉ อารมฺภถ ม. อารพฺภถ
ขอท่านทั้งหลายจงพากเพียร บากบั่น
ขวนขวายในคำสอนของพระพุทธเจ้า
กำจัดเสนาของพญามัจจุราชเสีย
เหมือนกุญชรทำลายเรือนไม้อ้อ
โย อิมสฺมึ ธมฺมวินเย อปฺปมตฺโต วิเหสฺสติ (๑)
ปหาย ชาติสํสารํ ทุกฺขสฺสนฺตํ กริสฺสตีติ.
อภิภูโต เถโร.
- 1ฉ.ม. วิหสฺสติ
ผู้ไม่ประมาทอยู่ในพระธรรมวินัยนี้
จะละการเวียนว่ายตายเกิด แล้วทำที่สุดทุกข์ได้
End of ๑๓. อภิภูตเถรคาถา