พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา · ติกนิบาต
๑๒. อุตตรปาลเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๓๑๘ (Royal Thai)12/16 in ติกนิบาต4 editions
_______
๑๒. อุตฺตรปาลตฺเถรคาถา
๑๒. อุตตรปาลเถรคาถา
ภาษิตของพระอุตตรเถระ
(พระอุตตรปาลเถระได้กล่าว ๓ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ติกนิบาต อุตตรปาลเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 310–311 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 379–380
ปณฺฑิตํ วต มํ สนฺตํ อลมตฺถวิจินฺตกํ
ปญฺจ กามคุณา โลเก สมฺโมหา ปาตยึสุ มํ.
เบญจกามคุณซึ่งทำใจให้ลุ่มหลง
ได้ทำเราผู้เป็นบัณฑิต สงบ
สามารถค้นคว้าประโยชน์ได้ ให้ตกอยู่ในโลก
ปกฺขนฺโน (๑) มารวิสเย ทฬฺหสลฺลสมปฺปิโต
อสกฺขึ มจฺจุราชสฺส อหํ ปาสา ปมุจฺจิตุํ.
- 1ฉ.ม. ปกฺขนฺโท
เราได้ตกไปในอำนาจแห่งมาร
ถูกลูกศรคือราคะเสียบติดแน่น
ก็ยังสามารถเปลื้องตนจากบ่วงมัจจุราชได้
สพฺเพ กามา ปหีนา เม ภวา สพฺเพ ปทาลิตา (๑)
วิกฺขีโณ ชาติสํสาโร นตฺถิทานิ ปุนพฺภโวติ.
อุตฺตรปาโล เถโร.
- 1สี.อิ. วิทาลิตา
กามทั้งปวงเราละได้แล้ว
ภพทั้งปวงเราทำลายได้แล้ว
การเวียนว่ายตายเกิดสิ้นไปแล้ว
บัดนี้ ไม่มีการเกิดอีก
End of ๑๒. อุตตรปาลเถรคาถา