arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑

๘. วีรเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๕ (Royal Thai)9/11 in วรรคที่ ๑4 editions

_______

๘. วีรตฺเถรคาถา

๘. วีรเถรคาถา

ภาษิตของพระวีรเถระ

ทราบว่า ท่านพระวีรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ วีรเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 260–260 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 306–306

บาลี (มหาจุฬาฯ)

โย ทุทฺทมโย ทเมน ทนฺโต

วีโร (๑) สนฺตุสิโต วิติณฺณกงฺโข

วิชิตาวี อเปตโลมหํโส

วีโร โส (๒) ปรินิพฺพุโต ฐิตตฺโตติ.

อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วีโร เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. ธีโร
  2. 2ก. วีตราโค
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระวีรเถระผู้ฝึกได้ยาก ถูกพระศาสดาผู้ฝึกทรงฝึกแล้ว

เป็นผู้สันโดษ ปราศจากความสงสัย ชนะกิเลสได้แล้ว

ปราศจากความขนพองสยองเกล้า มีจิตคงที่ ดับสนิทแล้ว