พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๘. วีรเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๕ (Royal Thai)9/11 in วรรคที่ ๑4 editions
_______
๘. วีรตฺเถรคาถา
๘. วีรเถรคาถา
ภาษิตของพระวีรเถระ
ทราบว่า ท่านพระวีรเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ วีรเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 260–260 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 306–306
โย ทุทฺทมโย ทเมน ทนฺโต
วีโร (๑) สนฺตุสิโต วิติณฺณกงฺโข
วิชิตาวี อเปตโลมหํโส
วีโร โส (๒) ปรินิพฺพุโต ฐิตตฺโตติ.
อิตฺถํ สุทํ อายสฺมา วีโร เถโร คาถํ อภาสิตฺถาติ.
- 1ฉ.ม. ธีโร
- 2ก. วีตราโค
พระวีรเถระผู้ฝึกได้ยาก ถูกพระศาสดาผู้ฝึกทรงฝึกแล้ว
เป็นผู้สันโดษ ปราศจากความสงสัย ชนะกิเลสได้แล้ว
ปราศจากความขนพองสยองเกล้า มีจิตคงที่ ดับสนิทแล้ว
End of ๘. วีรเถรคาถา