พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑
๘. วีรเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๑๔๕ (Royal Thai)9/11 in วรรคที่ ๑4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑ วีรเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 321–321
๘. วีรเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการชนะกิเลส
{๑๔๕}นัยว่า ท่านพระวีรเถระได้ภาษิตคาถานี้ในเวลาที่อดีตภรรยาไปเล้าโลม เพี่อให้สึกว่า
[๘] เมื่อก่อน ผู้ใดเป็นผู้ฝึกได้ยาก แต่เดี๋ยวนี้ผู้นั้นถูกพระผู้มีพระภาคเจ้าได้ทรงฝึกแล้วด้วยวิธีฝึกคืออริยมรรค ที่ยอดเยี่ยม เป็นผู้สันโดษ ข้ามความสงสัยได้แล้ว เป็นผู้ชนะกิเลส ปราศจากความหวาดกลัว มีจิตตั้งมั่น ดับกิเลสได้แล้ว
๙. ปิลินทวัจฉเถรคาถา
สุภาษิตเกี่ยวกับการฟังธรรม
{๑๔๖}นัยว่า ท่านพระปิลินทวัจฉเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
[๙] การที่เรามาสู่สำนักของพระศาสดานี้เป็นการมาดีแล้ว ไม่ไร้ประโยชน์ การที่เราคิดไว้ว่าจักฟังธรรมในสำนัก ของ พระผู้มีพระภาคเจ้าแล้วบวชนี้มิใช่ความคิดที่เลว เพราะเมื่อพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงจำแนกธรรมทั้งหลายอยู่ เรา ได้บรรลุโลกุตตรธรรมอันประเสริฐแล้ว
End of ๘. วีรเถรคาถา