arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑

๕. มลิตวัมภเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๔๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๑๑4 editions

๕. มลิตวมฺภตฺเถรคาถา

๕. มลิตวัมภเถรคาถา

ภาษิตของพระมลิตวัมภเถระ

ทราบว่า ท่านพระมลิตวัมภเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ มลิตวัมภเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 284–284 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 341–341

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อุกฺกณฺฐิโตปิ น วเส รมมาโนปิ ปกฺกเม

น เตฺววานตฺถสํหิตํ วเส วาสํ วิจกฺขโณติ.

มลิตวมฺโภ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เราเกิดกระสันขึ้นในที่ใด จะไม่อยู่ในที่นั้น

ถึงจะยินดีอย่างนั้น ก็พึงหลีกไปเสีย

ส่วนผู้มีปัญญาไม่พึงอยู่ประจำสถานที่ที่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์เลย