พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑
๕. มลิตวัมภเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๔๒ (Royal Thai)5/10 in วรรคที่ ๑๑4 editions
๕. มลิตวมฺภตฺเถรคาถา
๕. มลิตวัมภเถรคาถา
ภาษิตของพระมลิตวัมภเถระ
ทราบว่า ท่านพระมลิตวัมภเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ มลิตวัมภเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 284–284 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 341–341
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อุกฺกณฺฐิโตปิ น วเส รมมาโนปิ ปกฺกเม
น เตฺววานตฺถสํหิตํ วเส วาสํ วิจกฺขโณติ.
มลิตวมฺโภ เถโร.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เราเกิดกระสันขึ้นในที่ใด จะไม่อยู่ในที่นั้น
ถึงจะยินดีอย่างนั้น ก็พึงหลีกไปเสีย
ส่วนผู้มีปัญญาไม่พึงอยู่ประจำสถานที่ที่ไม่ประกอบด้วยประโยชน์เลย
End of ๕. มลิตวัมภเถรคาถา