arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑

๑. เพลัฏฐกานิเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๘ (Royal Thai)1/10 in วรรคที่ ๑๑4 editions

เถรคาถาย เอกนิปาตสฺส เอกาทสมวคฺโค

เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑

ว่าด้วยคาถาต่างๆ ในเอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑

๑. เพลัฏฐกานิเถรคาถา

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ เพลัฏฐกานิเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

Pali (Siam Rath)

๑ หิตฺวา คิหิตฺวํ ๓ อนโวสิตตฺโต

มุขนงฺคลี โอทริโก กุสีโต

มหาวราโหว นิวาปปุฏฺโฐ

ปุนปฺปุนํ คพฺภมุเปติ มนฺโทติ ฯ

เพลฏฺฐกานิ ๑ เถโร ฯ

๑ ม. ยุ. ปรินิพฺพิสฺสตฺยนาสโวติ ฯ ๒ ม. ติสุโส จ อภโย ตถา ฯ ๓ ม. คิหิตฺตํ ฯ

Royal Thai

ท่านละความเป็นคฤหัสถ์มาแล้ว ยังไม่ทันสำเร็จกิจ เป็นผู้มีปากห่างไถเห็นแก่ท้องเป็นคนเกียจคร้าน เป็นคนโง่เขลา เข้าห้องบ่อยๆ เหมือน

สุกรตัวใหญ่ที่เขาปรนปรือด้วยเหยื่อ ฉะนั้น.

End of ๑. เพลัฏฐกานิเถรคาถา