arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑

๒. เสตุจฉเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๙ (Royal Thai)2/10 in วรรคที่ ๑๑4 editions

_______

๒. เสตุจฺฉตฺเถรคาถา

๒. เสตุจฉเถรคาถา

ภาษิตของพระเสตุจฉเถระ

ทราบว่า ท่านพระเสตุจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ เสตุจฉเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 283–283 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 340–340

บาลี (มหาจุฬาฯ)

มาเนน วญฺจิตา เส สงฺขาเรสุ สงฺกิลิสฺสมานา เส

ลาภาลาเภน มถิตา สมาธึ นาธิคจฺฉนฺตีติ.

เสตุจฺโฉ เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชนทั้งหลายที่ยังถูกมานะหลอกลวง

เศร้าหมองในสังขารทั้งหลาย

ถูกลาภและความเสื่อมลาภครอบงำได้

ย่อมบรรลุสมาธิไม่ได้