พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๑๑
๒. เสตุจฉเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๓๙ (Royal Thai)2/10 in วรรคที่ ๑๑4 editions
_______
๒. เสตุจฺฉตฺเถรคาถา
๒. เสตุจฉเถรคาถา
ภาษิตของพระเสตุจฉเถระ
ทราบว่า ท่านพระเสตุจฉเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๑๑ เสตุจฉเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 283–283 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 340–340
บาลี (มหาจุฬาฯ)
มาเนน วญฺจิตา เส สงฺขาเรสุ สงฺกิลิสฺสมานา เส
ลาภาลาเภน มถิตา สมาธึ นาธิคจฺฉนฺตีติ.
เสตุจฺโฉ เถโร.
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
ชนทั้งหลายที่ยังถูกมานะหลอกลวง
เศร้าหมองในสังขารทั้งหลาย
ถูกลาภและความเสื่อมลาภครอบงำได้
ย่อมบรรลุสมาธิไม่ได้
End of ๒. เสตุจฉเถรคาถา