arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒

๒. โชติทาสเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๖๙ (Royal Thai)2/10 in วรรคที่ ๒4 editions

_______

๒. โชติทาสตฺเถรคาถา

๒. โชติทาสเถรคาถา

ภาษิตของพระโชติทาสเถระ

(พระโชติทาสเถระเมื่อจะสอนพวกญาติผู้ถือความบริสุทธิ์ภายนอกในลัทธิต่าง ๆ จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ โชติทาสเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 292–293 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 353–353

บาลี (มหาจุฬาฯ)

เย โข เต เวฆมิสฺเสน (๑) นานตฺเตน จ กมฺมุนา

มนุสฺเส อุปรุนฺธนฺติ ผรุสูปกฺกมา ชนา

เตปิ ตเถว กีรนฺติ น หิ กมฺมํ ปนสฺสติ.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. เวฐมิสฺเสน
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ชนเหล่าใดเหล่าหนึ่งผู้มีความพยายามร้ายกาจ

เบียดเบียนมนุษย์ทั้งหลายด้วยการกระทำที่เจือไปด้วยความผลุน

ผลันก็ดี ด้วยการทำที่มีความประสงค์ต่าง ๆ กันก็ดี

แม้ชนเหล่านั้นก็ย่อมเกลี่ยตนลงในเหตุนั้นเหมือนกัน

เพราะกรรมย่อมไม่สูญหาย

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ยํ กโรติ นโร กมฺมํ กลฺยาณํ ยทิ ปาปกํ

ตสฺส ตสฺเสว ทายาโท ยํ ยํ กมฺมํ ปกุพฺพตีติ.

โชติทาโส เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

คนทำกรรมใดไว้ ดีหรือชั่วก็ตาม

เขาย่อมเป็นผู้รับผลของกรรมนั้นที่ตนทำไว้โดยแท้