พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒
๖. มหากาลเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๓ (Royal Thai)6/10 in วรรคที่ ๒4 editionsThis collection answers by quoting only — the text as each edition has it, never summarised, interpreted, or scored for reliability
๖. มหากาลเถรคาถา
สุภาษิตชี้โทษอุปธิ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ มหากาลเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๖ กาฬี อิตฺถี พฺรหตี ธงฺกรูปา
สตฺถิญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ สตฺถึ
พาหญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ พาหุํ ๑
สีสญฺจ เภตฺวา ทธิถาลกํว
เอสา นิสินฺนา อภิสนฺทหิตฺวา ๒ ฯต
โย เว อวิทฺวา อุปธึ กโรติ
ปุนปฺปุนํ ทุกฺขมุเปติ มนฺโท
ตสฺมา ปชานํ อุปธึ น กยิรา
มาหํ ปุน ภินฺนสิโร สยิสฺสนฺติ ฯ
มหากาโล เถโร ฯ
หญิงชื่อกาฬี มีร่างกายใหญ่ ดำดังกา หักขาซ้ายขาขวา แขนซ้ายแขนขวาและทุบศีรษะของซากศพ ให้มันสมองไหลออกดังหม้อทธิแล้ววางไว้ตามเดิม นั่งอยู่ ผู้ใดแลไม่รู้แจ้งเป็นคนเขลา ก่อให้เกิดกิเลส ผู้นั้นย่อมเข้าถึงทุกข์ร่ำไป เพราะฉะนั้น บุคคลรู้ว่าอุปธิเป็นเหตุเกิดทุกข์จึงไม่ควรก่อกิเลสให้เกิด เราอย่าถูกเขาทุบศีรษะนอนอยู่อย่างนี้อีกต่อไป.
End of ๖. มหากาลเถรคาถา