พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒
๖. มหากาลเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๓ (Royal Thai)6/10 in วรรคที่ ๒4 editions
๖. มหากาลตฺเถรคาถา
๖. มหากาลเถรคาถา
ภาษิตของพระมหากาลเถระ
(พระมหากาลเถระเมื่อจะกล่าวสอนตน จึงได้กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ มหากาลเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 294–294 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 354–355
กาฬี อิตฺถี พฺรหตี ธงฺกรูปา
สตฺถิญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ สตฺถึ
พาหญฺจ เภตฺวา อปรญฺจ พาหํ
สีสญฺจ เภตฺวา ทธิถาลกํว
เอสา นิสินฺนา อภิสนฺทหิตฺวา.
นางกาฬีมีร่างกายใหญ่ ดำเหมือนกา หักขาซ้าย ขาขวา
แขนซ้าย แขนขวา และทุบศีรษะซากศพ
ดังทุบหม้อนมเปรี้ยว นั่งจัดให้เรียบร้อยอยู่
โย เว อวิทฺวา (๑) อุปธึ กโรติ
ปุนปฺปุนํ ทุกฺขมุเปติ มนฺโท
ตสฺมา ปชานํ อุปธึ น กยิรา
มาหํ ปุน ภินฺนสิโร สยิสฺสนฺติ. (๒)
มหากาโล เถโร.
- 1ก. อวิทฺธา
- 2ม. ปสฺสิสฺสนฺติ
ผู้ใด ไม่รู้แจ้ง ย่อมก่ออุปธิกิเลส
ผู้นั้นเป็นคนเขลา ย่อมประสบทุกข์อยู่ร่ำไป
เพราะฉะนั้น ผู้รู้แจ้ง ไม่ควรก่ออุปธิกิเลส
เราอย่าถูกทุบศีรษะนอนอยู่อย่างนี้อีกต่อไป
End of ๖. มหากาลเถรคาถา