พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒
๘. กิมพิลเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๕ (Royal Thai)8/10 in วรรคที่ ๒4 editions
๘. กิมพิลเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญการยินดีในธรรม
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ กิมพิลเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๘ ปาจีนวํสทายมฺหิ สกฺยปุตฺตา สหายกา
ปหายนปฺปเก โภเค อุญฺฉาปตฺตาคเต รตา
อารทฺธวิริยา ปหิตตฺตา นิจฺจํ ทฬฺหปรกฺกมา
รมนฺติ ธมฺมรติยา หิตฺวาน โลกิยํ รตินฺติ ฯ
กิมฺพิโล เถโร ฯ
๑ ม. พาหํ ฯ ๒ ยุ. อภิสทฺทหิตฺวา ฯ
พระศากยบุตรทั้งหลายผู้เป็นสหายกันในปาจีนวังสทายวัน ได้พากันละโภคะไม่น้อย มายินดีในการเที่ยวบิณฑบาต ปรารภความเพียร มีจิตเด็ดเดี่ยว มีความบากบั่นมั่นเป็นนิตย์ ละความยินดีในโลก มายินดีอยู่
ในธรรม.
End of ๘. กิมพิลเถรคาถา