arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต · วรรคที่ ๒

๘. กิมพิลเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๗๕ (Royal Thai)8/10 in วรรคที่ ๒4 editions

_______

๘. กิมฺพิลตฺเถรคาถา

๘. กิมพิลเถรคาถา

ภาษิตของพระกิมพิลเถระ

(ท่านพระกิมพิลเถระเมื่อจะแสดงความอยู่ร่วมกันด้วยความสามัคคี จึงได้ กล่าว ๒ คาถาไว้ดังนี้ว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา ทุกนิบาต วรรคที่ ๒ กิมพิลเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 51 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 294–294 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 355–355

บาลี (มหาจุฬาฯ)

ปาจีนวํสทายมฺหิ สกฺยปุตฺตา สหายกา

ปหายนปฺปเก โภเค อุญฺฉาปตฺตาคเต รตา.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

พระศากยบุตรทั้งหลายซึ่งเป็นสหายกันในปาจีนวังสทายวัน

พากันละทิ้งโภคะไม่น้อย มายินดีในการเที่ยวแสวงหาบิณฑบาต

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อารทฺธวีริยา ปหิตตฺตา นิจฺจํ ทฬฺหปรกฺกมา

รมนฺติ ธมฺมรติยา หิตฺวาน โลกิยํ รตินฺติ.

กิมฺพิโล (๑) เถโร.

Footnotes (บาลี (มหาจุฬาฯ))
  1. 1ฉ.ม. กิมิโล
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ปรารภความเพียร มีใจเด็ดเดี่ยว

บากบั่นมุ่งมั่นเป็นนิตย์

ละความยินดีที่เป็นโลกิยะ

มายินดีอยู่ด้วยความยินดีในธรรม