arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๔

๘. ควัมปติเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๑๗๕ (Royal Thai)8/10 in วรรคที่ ๔4 editions

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๔ ควัมปติเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 336–336

Page 336

๘. ควัมปติเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับการพ้นกิเลส

นัยว่า ท่านพระควัมปติเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๗๕}[๓๘] เทวดาและมนุษย์ทั้งหลายพากันนอบน้อมพระควัมปติ ผู้ห้ามแม่นํ้าสรภูให้หยุดไหลได้ด้วยฤทธิ์ ไม่ติดอยู่ในกิเลสใด ๆ ไม่หวั่นไหวต่อสิ่งอะไรทั้งสิ้น เป็นผู้ผ่านพ้นกิเลส อันเป็นเครื่องข้องทั้งปวง เป็นมหามุนี ผู้ถึงสิ่งแห่งภพ

๙. ติสสเถรคาถา

สุภาษิตเกี่ยวกับสติ

นัยว่า ท่านพระติสสเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า

{๑๗๖}[๓๙] คนที่ถูกแทงด้วยหอกย่อมรีบพยายามถอนออก หรือเมื่อถูกไฟไหม้ที่ศีรษะย่อมรีบพยายามดับ ฉันใด ภิกษุ ก็พึงเป็นผู้มีสติรีบพยายามเพื่อละความกำหนัดยินดีในกามอยู่ ฉันนั้น

Footnotes (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ไม่ติดอยู่ในกิเลสใด ๆ หมายถึงเป็นผู้ปราศจากกิเลสเป็นที่อาศัยคือตัณหาและทิฎฐิ หรือไม่ผูกพัน อยู่ด้วยเครื่องผูกคือสังโยชน์ทั้งปวง (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๖๑-๑๖๒)
  2. ๒กิเลสอันเป็นเครื่องข้องทั้งปวง ได้แก่ ราคะ โทสะ โมหะ มานะ ทิฏฐิ (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๖๒)
  3. ๓ถึงฝั่งแห่งภพ หมายถึงเป็นผู้เข้าถึงพระนิพพานอันจัดเป็นฝั่งคือจุดสิ้นสุดแห่งภพทั้งปวงที่แยกประเภทเป็นกามภพและกรรมภพเป็นต้น (ขุ.เถร.อ. ๑/๑๖๒)

End of ๘. ควัมปติเถรคาถา