พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๗
๙. ฉันนเถรคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๒๐๖ (Royal Thai)9/10 in วรรคที่ ๗4 editions
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๗ ฉันนเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙), vol. 26, pp. 351–351
๙. ฉันนเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญรสพระธรรม
นัยว่า ท่านพระฉันนเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๐๖}[๖๙] เราฟังธรรมซึ่งมีรสอันประเสริฐของพระผู้มีพระภาคเจ้า ผู้เป็นพระมหาสมณะแล้ว ได้ดำเนินไปสู่ทางที่พระพุทธเจ้า ผู้ทรงมีพระสัพพัญญุตญาณอันประเสริฐทรงแสดงไว้แล้ว เพื่อบรรลุอมตธรรม พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น ทรงเป็นผู้ฉลาดในทางอันเกษมจากโยคะ
๑๐. ปุณณเถรคาถา
สุภาษิตสรรเสริญศีลและปัญญา
นัยว่า ท่านพระปุณณเถระได้ภาษิตคาถานี้ไว้อย่างนี้ว่า
{๒๐๗}[๗๐] ในโลกนี้ ศีลเท่านั้นเป็นเลิศ แต่ผู้มีปัญญาเป็นผู้สุงสุด ชัยชนะทั้งในหมู่มนุษย์และหมู่เทวดาย่อมมีได้เพราะศีล และปัญญา
จบ สัตตมวรรค
รวมพระเถระที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. พระวัปปเถระ ๒. พระวัชชีปุตตกเถระ
๓. พระปักขเถระ ๔. พระวิมลโกณฑัญญเถระ
๕. พระอุกเขปกฏวัจฉเถระ ๖. พระเมฆิยเถระ
๗. พระเอกธัมมสวนิยเถระ ๘. พระเอกุทานิยเถระ
๙. พระฉันนเถระ ๑๐. พระปุณณเถระ
End of ๙. ฉันนเถรคาถา