arnon.onlineSign inAsk AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต · วรรคที่ ๘

๖. ปิยัญชหเถรคาถา

เล่ม ๒๖

Text layerBuddha’s wordsItems ๒๑๓ (Royal Thai)6/10 in วรรคที่ ๘4 editions

๖. ปิยญฺชหตฺเถรคาถา

๖. ปิยัญชหเถรคาถา

ภาษิตของพระปิยัญชหเถระ

ทราบว่า ท่านพระปิยัญชหเถระได้กล่าวคาถาไว้ดังนี้ว่า

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรคาถา เอกกนิบาต วรรคที่ ๘ ปิยัญชหเถรคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 50 · Chaloem Phrakiat Volume 26)

บาลี (มหาจุฬาฯ), vol. 26, pp. 277–277 · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒), vol. 26, pp. 331–331

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อุปฺปตนฺเตสุ นิปเต นิปตนฺเตสุ อุปฺปเต

วเส อวสมาเนสุ รมมาเนสุ โน รเมติ.

ปิยญฺชโห เถโร.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อเหล่าสัตว์หยิ่งผยองด้วยมานะเป็นต้น

พึงประพฤตินอบน้อมถ่อมตน

เมื่อเหล่าสัตว์ลดหย่อนความเพียรพยายาม

พึงช่วยเขาให้ตั้งอยู่ในความเพียรพยายาม

เมื่อเหล่าสัตว์อยู่อย่างผู้ไม่ประพฤติพรหมจรรย์

ก็พึงประพฤติพรหมจรรย์เสียเอง

เมื่อเหล่าสัตว์ยินดีในกามคุณ ตนก็ไม่พึงยินดี