พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา · ติกนิบาต
๑. อัญญตรสามาเถรีคาถา
เล่ม ๒๖Text layerBuddha’s wordsItems ๔๓๐ (Royal Thai)1/8 in ติกนิบาต4 editions
เถรีคาถาย ติกนิปาโต
เถรีคาถา ติกนิบาต
ว่าด้วยคาถาสุภาษิต ในติกนิบาต
๑. อัญญตรสามาเถรีคาถา
สุภาษิตชี้ผลการระลึกถึงคำสอน
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เถรีคาถา ติกนิบาต อัญญตรสามาเถรีคาถา (Royal Thai Volume 26 · Mahachula Volume 26 · Mahamakut Volume 54 · Chaloem Phrakiat Volume 26)
๑ ปณฺณวีสติ วสฺสานิ ยโต ปพฺพชิตาย เม
นาภิชานามิ จิตฺตสฺส สมํ ลทฺธํ กุทาจนํ ฯ
อลทฺธา เจตโส สนฺตึ จิตฺเต อวสวตฺตินี
ตโต สํเวคมาปาทึ สริตฺวา ชินสาสนํ ฯ
พหูหิ ทุกฺขธมฺเมหิ อปฺปมาทรตาย เม
ตณฺหกฺขโย อนุปฺปตฺโต กตํ พุทฺธสฺส สาสนํ
อชฺช เม สตฺตมี รตฺติ ยโต ตณฺหา วิโสสิตา ฯ
อญฺญตรา สามา ฯ
ตั้งแต่เราบวชแล้วตลอดเวลา ๒๕ ปี เราไม่รู้สึกว่าได้ความสงบจิตในกาลไหนๆ เลย เรามีปกติไม่ยังจิตให้เป็นไปในอำนาจ จึงไม่ได้ความสงบใจ เราระลึกถึงคำสอนแห่งพระชินเจ้าแล้ว ยังความสังเวชให้เกิดขึ้น เราผู้อันทุกข์เป็นอันมากถูกต้องแล้ว ยินดีในความไม่ประมาท บรรลุความสิ้นตัณหาแล้ว ได้ทำคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าเสร็จแล้ว ตั้งแต่เราทำตัณหาให้เหือดแห้งไปแล้ว วันนี้เป็นวันที่ ๗.
End of ๑. อัญญตรสามาเถรีคาถา