พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค
๕. ติตถชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๕ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในกุรุงควรรคมี ๔ ฉบับ
๕ ติตฺถชาตกํ
๕. ติตถชาดก
ว่าด้วยการเบื่อเพราะซ้ำซาก
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค ติตถชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
อญฺญมญฺเญหิ ติตฺเถหิ อสฺสํ ปาเยหิ สารถิ
อจฺจาสนสฺส ปุริโส ปายาสสฺสปิ ตปฺปตีติ ฯ
ติตฺถชาตกํ ปญฺจมํ ฯ
ฉบับหลวง
ดูกรนายสารถี ท่านจงยังม้าให้อาบและดื่มน้ำที่ท่าโน้นบ้าง ท่านี้บ้าง แม้ข้าวปายาสที่บริโภคบ่อยครั้ง คนก็ยังเบื่อได้.
จบ ติตเถชาดกที่ ๕.
จบ ๕. ติตถชาดก