พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค
๓. โภชาชานียชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในกุรุงควรรคมี ๔ ฉบับ
๓ โภชาชานียชาตกํ ๑
๓. โภชาชานียชาดก
ว่าด้วยม้าสินธพอาชาไนย
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค โภชาชานียชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
อปิ ปสฺเสน เสมาโน สลฺเลภิ สลฺลลีกโต
เสยฺโยว วฬวา โภชฺโฌ ๒ ยุญฺช มญฺเญว สารถีติ ฯ
โภชาชานียชาตกํ ตติยํ ฯ
ฉบับหลวง
ดูกรนายสารถี ม้าสินธพอาชาไนยถูกลูกศรแทงแล้ว แม้นอนตะแคงอยู่ข้างเดียวก็ยังประเสริฐกว่าม้ากระจอก ท่านจงประกอบฉันออกรบอีกเถิด.
จบ โภชาชานียชาดกที่ ๓.
จบ ๓. โภชาชานียชาดก