พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุรุงควรรค
๓. โภชาชานียชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในกุรุงควรรคมี ๔ ฉบับ
เรื่องนี้มีข้อความเติมจากฉบับมหาจุฬาฯ ๑ เพราะฉบับมหาจุฬาฯ ๒ ในข้อมูล e-tipitaka ไม่มี (หน้า ๑๐)
๒๓. โภชาชานียชาตก (๓)
๓. โภชาชานียชาดก (๒๓)
ว่าด้วยม้าสินธพชาติอาชาไนย
(ม้าสินธพชาติอาชาไนยโพธิสัตว์ กล่าวกับหมู่ญาติว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุรุงควรรค โภชาชานียชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๖–๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๑๐–๑๐
อปิ ปสฺเสน เสมาโน สลฺเลภิ สลฺลลีกโต
เสยฺโยว วฬวา โภชฺโฌ (๑) ยุญฺช มญฺเญว สารถีติ.
โภชาชานียชาตกํ (๒) ตติยํ.
- ๑ฉ.ม. โคโช
- ๒ฉ.ม. โคชานียชาตกํ
ม้าสินธพชาติอาชาไนยที่ถูกยิงด้วยลูกศร
แม้นอนตะแคงอยู่ ก็ยังประเสริฐกว่าม้ากระจอก
พ่อสารถี ท่านจงตระเตรียมเราออกรบอีกเถิด
โภชาชานียชาดกที่ ๓ จบ
จบ ๓. โภชาชานียชาดก