พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · กุสนาฬิวรรค
๓. นังคลีสชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๒๓ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในกุสนาฬิวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๒๓. นงฺคลีสชาตก (๓)
๓. นังคลีสชาดก (๑๒๓)
ว่าด้วยคนโง่สำคัญนมส้มว่าเหมือนงอนไถ
(อาจารย์ทิศาปาโมกข์คิดถึงเหตุที่ไม่อาจให้คนมีปัญญาอ่อนศึกษาได้ จึงกล่าวว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต กุสนาฬิวรรค นังคลีสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๑–๓๑ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๐–๕๑
บาลี (มหาจุฬาฯ)
อสพฺพตฺถคามึ วาจํ พาโล สพฺพตฺถ ภาสติ
นายํ ทธึ เวทิ น นงฺคลีสํ
ทธิปฺปยํ (๑) มญฺญติ นงฺคลีสนฺติ.
นงฺคลีสชาตกํ ตติยํ.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑สี.อิ. ทธิมฺปยํ
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
คนโง่กล่าวคำที่ไม่ควรกล่าว
ในเหตุการณ์ทุกอย่าง ในที่ทุกสถาน
เขาไม่รู้จักนมส้มและงอนไถ
สำคัญนมส้มและนมสดว่าเหมือนงอนไถ
นังคลีสชาดกที่ ๓ จบ
จบ ๓. นังคลีสชาดก