พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · ทัฬหวรรค
๕. ภัคคชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๙–๑๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับ
๑๕๕. ภคฺคชาตก (๕)
๕. ภัคคชาดก (๑๕๕)
ว่าด้วยบิดาพระโพธิสัตว์ชื่อภัคคะ
(พราหมณ์โพธิสัตว์เห็นยักษ์ลงมา จึงกล่าวปรารภกับบิดาว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต ทัฬหวรรค ภัคคชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๙–๓๙ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๖๔–๖๔
ชีว วสฺสสตํ ภคฺค (๑) อปรานิ จ วีสตึ (๒)
มา มํ ปิสาจา ขาทนฺตุ ชีว ตฺวํ สรโทสตํ.
- ๑สี.อิ. คคฺค
- ๒ฉ. วีสติ
พ่อภัคคะ ขอพ่อจงมีชีวิตอยู่ถึง ๑๒๐ ปี
ขอพวกปีศาจจงอย่าได้กินผมเลย
ขอพ่อจงมีชีวิตอยู่ถึง ๑๒๐ ปีเถิด
(พระโพธิสัตว์เห็นยักษ์ลงมาหาบุตร จึงกล่าวปรารภกับบุตรว่า)
ตฺวมฺปิ วสฺสสตํ ชีว อปรานิ จ วีสตึ๕
วิสํ ปิสาจา ขาทนฺตุ ชีว ตฺวํ สรโทสตนฺติ.
ภคฺคชาตกํ ปญฺจมํ.
แม้เจ้าก็จงมีชีวิตอยู่ถึง ๑๒๐ ปี
ขอพวกปีศาจจงกินยาพิษ
ขอเจ้าจงมีชีวิตอยู่ถึง ๑๒๐ ปีเถิด
ภัคคชาดกที่ ๕ จบ
จบ ๕. ภัคคชาดก