พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · ทัฬหวรรค
๕. ภัคคชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๕๙–๑๖๐ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๕/๑๐ ในทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับคลังนี้ตอบแบบ “อ่านตัวบท · ไม่ตีความ” — ระบบแสดงตัวบทตามฉบับที่มี และไม่สรุป ไม่ตีความ ไม่ให้คะแนนความน่าเชื่อถือ
๕ ภคฺคชาตกํ
๕. ภัคคชาดก
ว่าด้วยอายุ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต ทัฬหวรรค ภัคคชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ชีว วสฺสสตํ ภคฺค ๑ อปรานิ จ วีสติ ๒
มา มํ ปิสาจา ขาทนฺตุ ชีว ตฺวํ สรโทสตํ ฯ
ข้าแต่ท่านบิดา ขอท่านจงเป็นอยู่ ๑๒๐ ปี ขอปีศาจจงอย่ากินฉันเลยท่านจงเป็นอยู่ ๑๒๐ ปี เถิด.
ตฺวมฺปิ วสฺสสตํ ชีว อปรานิ จ วีสติ ๒
วิสํ ปิสาจา ขาทนฺตุ ชีว ตฺวํ สรโทสตนฺติ ฯ
ภคฺคชาตกํ ปญฺจมํ ฯ
แม้ท่านก็จงเป็นอยู่ ๑๒๐ ปี พวกปีศาจจงกินยาพิษ ท่านจงเป็นอยู่๑๒๐ ปี.
จบ ภัคคชาดกที่ ๕.
จบ ๕. ภัคคชาดก