arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · ทัฬหวรรค

๖. อลีนจิตตชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖๑–๑๖๒ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในทัฬหวรรคมี ๔ ฉบับ

๖ อลีนจิตฺตชาตกํ

๖. อลีนจิตตชาดก

ว่าด้วยกัลยาณมิตร

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต ทัฬหวรรค อลีนจิตตชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

อลีนจิตฺตํ นิสฺสาย ปหฏฺฐา มหตี จมู

โกสลํ เสนาสนฺตุฏฺฐํ ชีวคฺคาหํ อคาหยิ ฯ

ฉบับหลวง

เสนาหมู่ใหญ่อาศัยเจ้าอลีนจิต มีใจรื่นเริง ได้จับเป็นพระเจ้าโกศลผู้ไม่ทรงอิ่มพระทัยด้วยราชสมบัติของพระองค์ ฉันใด.

บาลี (สยามรัฐ)

เอวํ นิสฺสยสมฺปนฺโน ภิกฺขุ อารทฺธวีริโย

ภาวยํ กุสลํ ธมฺมํ โยคกฺเขมสฺส ปตฺติยา

ปาปุเณ อนุปุพฺเพน สพฺพสํโยชนกฺขยนฺติ ฯ

อลีนจิตฺตชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

ฉบับหลวง

ภิกษุผู้สมบูรณ์ด้วยกัลยาณมิตรเป็นที่พึ่งอาศัย ปรารภความเพียร เจริญกุศลธรรม เพื่อบรรลุนิพพานอันเกษมจากโยคะ พึงบรรลุธรรมเป็นที่สิ้นไปแห่งสังโยชน์ทั้งปวงโดยลำดับ ก็ฉันนั้น.

จบ อลีนจิตตชาดกที่ ๖.