arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ปโรสตวรรค

๗. สาลิตตกชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในปโรสตวรรคมี ๔ ฉบับ

๑๐๗. สาลิตฺตกชาตก (๗)

๗. สาลิตตกชาดก (๑๐๗)

ว่าด้วยศิลปะในการดีดก้อนกรวด

(อำมาตย์โพธิสัตว์เข้าไปเฝ้าพระราชากราบทูลลาไปเรียนศิลปะว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ปโรสตวรรค สาลิตตกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๖–๒๖ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔๔–๔๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

สาธุ โข สิปฺปกนฺนาม อปิ ยาทิสกีทิสํ

ปสฺส ขญฺชปฺปหาเรน ลทฺธา คามา จตุทฺทิสาติ.

สาลิตฺตกชาตกํ สตฺตมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

ขึ้นชื่อว่าศิลปะแม้ชนิดใดชนิดหนึ่ง

ก็สามารถให้สำเร็จประโยชน์ได้โดยแท้

ขอพระองค์ทรงทอดพระเนตรหมู่บ้านในทิศทั้ง ๔

ที่คนง่อยได้แล้วเพราะการดีดมูลแพะ

สาลิตตกชาดกที่ ๗ จบ