arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ปโรสตวรรค

๗. สาลิตตกชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๐๗ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๗/๑๐ ในปโรสตวรรคมี ๔ ฉบับ

๗ สาลิตฺตกชาตกํ

๗. สาลิตตกชาดก

ว่าด้วยคนมีศิลปะ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ปโรสตวรรค สาลิตตกชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

สาธุ โข สิปฺปกนฺนาม อปิ ยาทิสกีทิสํ

ปสฺส ขญฺชปฺปหาเรน ลทฺธา คามา จตุทฺทิสาติ

สาลิตฺตกชาตกํ สตฺตมํ ฯ

ฉบับหลวง

ขึ้นชื่อว่าศิลปะแม้อย่างใดอย่างหนึ่ง ย่อมยังประโยชน์ให้สำเร็จโดยแท้ขอเชิญพระองค์ ทรงทอดพระเนตร บุรุษเปลี้ยได้บ้านส่วยทั้ง ๔ ทิศก็เพราะการดีดมูลแพะ.

จบ สาลิตตกชาดกที่ ๗.