พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ทุกนิบาต · พีรณัตถัมภกวรรค
๓. ภรุราชชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๒๗๕–๒๗๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๓/๑๐ ในพีรณัตถัมภกวรรคมี ๔ ฉบับ
๓ ภรุราชชาตกํ ๑
๓. ภรุราชชาดก
ประทุษร้ายผู้มีศีลย่อมวิบัติ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ทุกนิบาต พีรณัตถัมภกวรรค ภรุราชชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๗ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
อิสีนมนฺตรํ กตฺวา ภรุราชาติ ๒ เม สุตํ
อุจฺฉินฺโน สห รฏฺเฐหิ ๓ ส ราชา วิภวํ คโต ฯ
เราได้ฟังมาว่า พระราชาในภรุรัฐ ได้ทรงประทุษร้ายต่อฤาษีทั้งหลายแล้วทรงประสบความวิบัติพร้อมทั้งแว่นแคว้น.
ตสฺมา หิ ฉนฺทาคมนํ นปฺปสํสนฺติ ปณฺฑิตา
อทุฏฺฐจิตฺโต ภาเสยฺย คิรํ สจฺจูปสญฺหิตนฺติ ฯ
ภรุราชชาตกํ ตติยํ ฯ
เพราะฉะนั้นแล บัณฑิตทั้งหลาย จึงไม่สรรเสริญการลุอำนาจแก่ฉันทาคติบุคคลไม่ควรมีจิตคิดร้าย ควรกล่าวแต่คำที่อิงความจริง.
จบ ภรุราชชาดกที่ ๓.
จบ ๓. ภรุราชชาดก