พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค
๙. ปโรสหัสสชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในลิตตวรรคมี ๔ ฉบับ
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค ปโรสหัสสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๕๐–๕๑
๗. นามสิทธิชาดก (๙๗)
ว่าด้วยชื่อดีหรือเลวไม่เป็นของสำคัญ
(อาจารย์ทิศาปาโมกข์โพธิสัตว์กล่าวถึงนายปาปกะศิษย์ผู้ต้องการ เปลี่ยนชื่อว่า)
{๙๗} [๙๗] นายปาปกะได้เห็นชายชื่อ ‘นายเป็น’ ตายไปแล้ว เห็นหญิง ชื่อ ‘นางรวยทรัพย์’ เป็นคนตกยาก เห็นคนชื่อ ‘นายทาง’ หลงทางอยู่ในป่า จึงย้อนกลับมา
๘. กูฏวาณิชชาดก (๙๘)
ว่าด้วยพ่อค้าโกงชื่ออติบัณฑิต
(บิดาที่แสร้งเป็นรุกขเทวดาตามคำของอติบัณฑิตถูกไฟที่โพธิสัตว์บัณฑิต จุดเผาโพรงไม้เพื่อพิสูจน์ว่าเป็นเทวดาจริงหรือไม่ จึงกระโจนหนีกล่าวว่า){๙๘} [๙๘] ธรรมดาบัณฑิตน่ะดีแน่ แต่คนที่ชื่ออติบัณฑิตไม่ดี เพราะเจ้า อติบัณฑิตลูกชายเราเกือบเผาเราเสียแล้ว
๙. ปโรสหัสสชาดก (๙๙)
ว่าด้วยคนมีปัญญาคนเดียวดีกว่าคนโง่ตั้งพัน
(ฤๅษีโพธิสัตว์กล่าวถึงอานุภาพของตนแก่พวกอันธพาลว่า)
{๙๙} [๙๙] แม้จะมาประชุมกันตั้งพันกว่าคน ถ้าพวกเขาปราศจากปัญญา ก็พึงพรํ่ากันอยู่ได้เป็นร้อยปี คนที่มีปัญญารู้แจ้งเนื้อความแห่ง คำที่บัณฑิตกล่าวไว้แล้วเพียงคนเดียวยังจะดีกว่า
๑๐. อสาตรูปชาดก (๑๐๐)
ว่าด้วยสิ่งที่ครอบงำคนประมาท
(พระบรมศาสดาทรงประมวลเรื่องแล้วตรัสว่า)
{๑๐๐} [๑๐๐] สิ่งที่ไม่น่าชื่นชมย่อมครอบงำผู้ประมาทแล้วในรูปของที่น่าชื่นชม สิ่งที่ไม่น่ารักย่อมครอบงำในรูปของที่น่ารักสิ่งที่เป็นทุกข์ ย่อมครอบงำในรูปของความสุข
จบ ลิตตวรรคที่ ๑๐
รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ
๑. ลิตตชาดก ๒. มหาสารชาดก
๓. วิสสาสโภชนชาดก ๔. โลมหังสชาดก
๕. มหาสุทัสสนชาดก ๖. เตลปัตตชาดก
๗. นามสิทธิชาดก ๘. กูฏวาณิชชาดก
๙. ปโรสหัสสชาดก ๑๐. อสาตรูปชาดก
จบ มัชฌิมปัณณาสก์
จบ ๙. ปโรสหัสสชาดก