พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · ลิตตวรรค
๔. โลมหังสชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙๔ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๔/๑๐ ในลิตตวรรคมี ๔ ฉบับ
๙๔. โลมหํสชาตก (๔)
๔. โลมหังสชาดก (๙๔)
ว่าด้วยการอยู่ในป่าที่น่าสะพรึงกลัว
(คาถานี้ได้ปรากฏแจ่มแจ้งแก่นักบวชชีเปลือยโพธิสัตว์ว่า)
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต ลิตตวรรค โลมหังสชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๖ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๒๓–๒๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๓๙–๓๙
บาลี (มหาจุฬาฯ)
โสตตฺโต โสสีโต (๑) เจว เอโก ภึสนเก วเน
นคฺโค น จคฺคิมาสีโน เอสนาปสุโต มุนีติ.
โลมหํสชาตกํ จตุตฺถํ.
เชิงอรรถ (บาลี (มหาจุฬาฯ))
- ๑ฉ.ม. โสสินฺโท
ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)
เราเร่าร้อนแล้วเปียกชุ่มอยู่ในป่าอันน่าสะพรึงกลัวผู้เดียว
เปลือยกายไม่ได้ผิงไฟ เป็นมุนีขวนขวายในการแสวงหาพรหมจรรย์
โลมหังสชาดกที่ ๔ จบ
จบ ๔. โลมหังสชาดก