arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค

๖. ติปัลลัตถมิคชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับ

๖ ติปลฺลตฺถมิคชาตกํ

๖. ติปัลลัตถมิคชาดก

ว่าด้วยเล่ห์กลลวงพราน

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค ติปัลลัตถมิคชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (สยามรัฐ)

มิคํ ติปลฺลตฺถมเนกมายํ

อฏฺฐกฺขุรํ อฑฺฒรตฺตาปปายึ ๒

เอเกน โสเตน ฉมาสฺสสนฺโต

ฉหิ กลาหติโภติ ๓ ภาคิเนยฺโยติ ฯ

ติปลฺลตฺถมิคชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ

ฉบับหลวง

ฉันยังเนื้อหลานชายผู้มี ๘ กีบ นอนโดยอาการ ๓ ท่า มีเล่ห์กลมารยาหลายอย่าง ดื่มกินน้ำในเวลาเที่ยงคืน ให้เล่าเรียนมายาของเนื้อดีแล้วดูกรน้องหญิง เนื้อหลานชายกลั้นลมหายใจไว้ได้ โดยช่องนาสิกข้างหนึ่งแนบติดอยู่กับพื้น จะทำเล่ห์กลลวงนายพรานด้วยอุบาย ๖ประการ.

จบ ติปัลลัตถมิคชาดกที่ ๖.