พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค
๖. ติปัลลัตถมิคชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๖ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๖/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับ
๖ ติปลฺลตฺถมิคชาตกํ
๖. ติปัลลัตถมิคชาดก
ว่าด้วยเล่ห์กลลวงพราน
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค ติปัลลัตถมิคชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
มิคํ ติปลฺลตฺถมเนกมายํ
อฏฺฐกฺขุรํ อฑฺฒรตฺตาปปายึ ๒
เอเกน โสเตน ฉมาสฺสสนฺโต
ฉหิ กลาหติโภติ ๓ ภาคิเนยฺโยติ ฯ
ติปลฺลตฺถมิคชาตกํ ฉฏฺฐํ ฯ
ฉบับหลวง
ฉันยังเนื้อหลานชายผู้มี ๘ กีบ นอนโดยอาการ ๓ ท่า มีเล่ห์กลมารยาหลายอย่าง ดื่มกินน้ำในเวลาเที่ยงคืน ให้เล่าเรียนมายาของเนื้อดีแล้วดูกรน้องหญิง เนื้อหลานชายกลั้นลมหายใจไว้ได้ โดยช่องนาสิกข้างหนึ่งแนบติดอยู่กับพื้น จะทำเล่ห์กลลวงนายพรานด้วยอุบาย ๖ประการ.
จบ ติปัลลัตถมิคชาดกที่ ๖.
จบ ๖. ติปัลลัตถมิคชาดก