พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค
๑. ลักขณชาดก
เล่ม ๒๗ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับ
๒ สีลวคฺโค
๑ ลกฺขณชาตกํ ๓
๒. สีลวรรค
๑. ลักขณชาดก
ว่าด้วยผู้มีศีล
พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค ลักขณชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)
บาลี (สยามรัฐ)
โหติ สีลวตํ อตฺโถ ปฏิสนฺถารวุตฺตินํ
ลกฺขณํ ปสฺส อายนฺตํ ญาติสงฺฆปุรกฺขิตํ ๔
อถ ปสฺสสิมํ กาฬํ สุวิหีนํว ญาติภีติ ฯ
๑ ม. วณฺณุปถ ฯ ๒ ม. สพฺพตฺถ ทสาติ ฯ ๓ ม. ลกฺขณมิคชาตกํ ฯ
๔ ม. ญาติสงฺฆปุรกฺขตํ ฯ
ฉบับหลวง
ความเจริญย่อมมีแก่ชนทั้งหลายผู้มีศีล ประพฤติในปฏิสันถาร ท่านจงดูลูกเนื้อชื่อลักขณะ ผู้อันหมู่แห่งญาติแวดล้อมกลับมาอยู่ อนึ่ง ท่านจงดูลูกเนื้อชื่อกาฬะนี้ ผู้เสื่อมจากพวกญาติกลับมาแต่ผู้เดียว.
จบ ลักขณชาดกที่ ๑.
จบ ๑. ลักขณชาดก