arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · สีลวรรค

๑. ลักขณชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๑๑ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๑/๑๐ ในสีลวรรคมี ๔ ฉบับ

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต สีลวรรค ลักขณชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙) เล่ม ๒๗ หน้า ๘–๘

หน้า ๘

๒. สีลวรรค

๑. ลักขณชาดก (๑๑)

ว่าด้วยเนื้อชื่อลักขณะผู้มีศีล

(พญาเนื้อโพธิสัตว์กล่าวกับหมู่ญาติว่า)

{๑๑} [๑๑] ความเจริญย่อมมีแก่ชนทั้งหลายผู้มีศีลผู้มีปกติประพฤติ ปฏิสันถาร ท่านจงดูลูกเนื้อชื่อลักขณะที่หมู่ญาติห้อมล้อม กลับมานั้นสิ และขณะเดียวกันก็จงดูลูกเนื้อชื่อกาฬะนี้ที่เสื่อม จากพวกญาติกลับมาตามลำพัง

๒. นิโครธมิคชาดก (๑๒)

ว่าด้วยพญาเนื้อนิโครธะผู้ควรคบ

(แม่เนื้อกล่าวสอนลูกว่า)

{๑๒} [๑๒] เจ้าหรือคนอื่นก็ตามพึงคบหาแต่พญาเนื้อนิโครธะเท่านั้นไม่ ควรเข้าไปอาศัยอยู่กับพญาเนื้อสาขะ ความตายในสำนักพญา เนื้อนิโครธะยังจะดีกว่า การมีชีวิตอยู่ในสำนักพญาเนื้อสาขะ จะดีอะไร

เชิงอรรถ (ไทย (เฉลิมพระเกียรติ ๒๕๔๙))
  1. ๑ปฏิสันถาร ในชาดกนี้หมายถึงทั้ง ธัมมปฏิสันถาร คือการห้ามมิให้ทำความชั่วและโอวาทพร่ำสอนให้ตั้งอยู่ในความดี และอามิสปฏิสันถาร คือการอนุเคราะห์หมู่ญาติด้วยอุบายวิธีเช่นให้หากิน สะดวก ดูแลญาติที่ป่วย และให้ความคุ้มครองโดยชอบธรรม (ขุ.ชา.อ. ๑/๒๐๔)