arnon.onlineเข้าสู่ระบบถาม AI

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เอกกนิบาต · อปัณณกวรรค

๙. มฆเทวชาดก

เล่ม ๒๗

ชั้นตัวบทพุทธพจน์ข้อ ๙ (ฉบับหลวง)ลำดับ ๙/๑๐ ในอปัณณกวรรคมี ๔ ฉบับ

๙. มฆเทวชาตก (๙)

๙. มฆเทวชาดก (๙)

ว่าด้วยพระเจ้ามฆเทวะ

(พระราชาทรงจับพระเกสาหงอกแล้ว ตรัสแก่อำมาตย์ทั้งหลายว่า)

พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก เอกกนิบาต อปัณณกวรรค มฆเทวชาดก (ฉบับหลวง เล่ม ๒๗ · ฉบับมหาจุฬาฯ เล่ม ๒๗ · ฉบับมหามกุฏฯ เล่ม ๕๕ · ฉบับเฉลิมพระเกียรติ เล่ม ๒๗)

บาลี (มหาจุฬาฯ) เล่ม ๒๗ หน้า ๓–๓ · ไทย (มหาจุฬาฯ ๒) เล่ม ๒๗ หน้า ๔–๔

บาลี (มหาจุฬาฯ)

อุตฺตมงฺครุหา มยฺหํ อิเม ชาตา วโยหรา

ปาตุภูตา เทวทูตา ปพฺพชฺชาสมโย มมาติ.

มฆเทวชาตกํ นวมํ.

ไทย (มหาจุฬาฯ ๒)

เมื่อวัยล่วงเลยไป ผมบนศีรษะของเราก็หงอก

เทวทูตก็ปรากฏชัด บัดนี้เป็นเวลาที่เราควรจะบวช

มฆเทวชาดกที่ ๙ จบ